Na 21 jaar weer naar The Spice Girls

Brutale meiden hebben de halve Spice World 

Het is 1998. Ik ben negen en zit met twee vriendinnetjes in de achterbak van de auto – in een tijd dat de achterbak nog geoorloofd is als kinderbergplaats. Het GelreDome doemt op. Een bescheiden polderstadion. Maar het voelt reusachtig. Dit wordt mijn eerste concert ooit. De SpiceWorld Tour.

We wanen onszelf volgroeide brutale wijven in onze Girl Power-shirts. Maar in werkelijkheid zijn we gewoon heel schattig.

Het is 2019. Ik ben dertig en zit in een tourbus met een vriendinnetje – zij is een Sporty Spice, ik een Posh.

We wanen onszelf heel schattig in onze Girl Power-shirts. Maar in werkelijkheid zijn we volgroeide brutale wijven. Be careful what you wish for. 

You girls are trouble…” 

Onze gids vertelt iets over de hoogste boom van Schotland. Die boom deert ons weinig. We zijn meer geïnteresseerd in het meegesmokkelde plastic flesje chardonnay van 33 milliliter en de Spotify-app van de chauffeur: “Put on Wannabe! Or any Spice Girl-song!‘” Dan verklappen we ook maar meteen de werkelijke reden voor ons bezoek aan de Hooglanden. “We’re going to The Spice Girls concert tomorrow!” De tourguide moppert. Ofwel, we hebben een bewoner van het vriendelijkste landje ter wereld weten te irriteren. Knap hoor. “Bloody Christ…. You girls are trouble!”

“Generation next!”

Een dag later arriveren we bij Murrayfield Stadium Edinburgh. Er dampt een wolk van goedkoop parfum boven het bouwwerk. Sommige meisjes van toen (de meesten tussen de 25 en 35) hebben hun eigen dochtertjes meegenomen. Confronterend. Die dochtertjes mogen trouwens eerder op mama letten, dan andersom. Want de nieuwbakken moeders zijn stuk voor stuk laveloos voordat de show moet beginnen. Welkom in Groot-Brittanië. Nee, de schattigheid is er echt vanaf. “Generation next”, zong de meidengroep ooit al.

De lichten gaan aan. Colour to the world! Spice up your life! Every boy and every girl! We weten niet waar we het moeten zoeken. Een draaimolen aan emoties. Vrolijkheid! Meligheid! Nostalgie! Melancholie! Tranen! Slam it to the left if you’re havin’ a good time!

Na een paar nummers sleurt mijn Sporty Spice me mee: “Mo! Hup! We gaan voordringen, net als bij Beyoncé!” En dat lukt, want brutale meiden hebben de halve Spice World.

Jurkje met de vlag

De fans zijn net als vroeger in alle staten. Van 2 Become 1 tot Never Give Up On The Good Times zingen we elk woord mee. Met als enige verschil dat we dit keer wel begrijpen waar de songteksten over gaan. Denk aan: “I need some love like I never needed love before. Wanna make love to ya baby…” Iedereen weet het dansje van het aanstekelijke Stop nog te reproduceren. Ik denk aan de tijd dat we “Thank you very much” nog als “Tenk joew ferry mats” zongen en voel me ineens weer dat meisje van negen. Het aansteker-in-de-lucht-momentje gaat naar Viva Forever. Een opvallend duister plaatje tussen het mierzoete repertoire waarvan de release ooit was gepland in de periode dat Ginger Spice plotseling de groep verliet – alsof het zo had moeten zijn. Dat vertrek was toentertijd het einde van de Spice-mania.

Maar wat deert het. We zijn er weer. En het publiek is niet als enige terug in de tijd. The Spice Girls lijken weer twintigers. Ze zingen al net zo schitterend als dat ze eruit zien – weliswaar met de nodige dubieuze touch ups (een beroemde veertiger moet nu eenmaal kiezen tussen body-shamen of botox-shamen). Het lieflijke stemmetje van Baby Spice is op middelbare leeftijd nog even lieflijk, Mel C’s felle uithalen en biceps zijn nog even sterk.

De setjes zijn iets meer appropriate for age, maar refereren duidelijk aan iconische tenues van de jaren ’90. Weet je bijvoorbeeld nog dat loeistrakke jurkje van Geri met de Engelse vlag? Daar is dit keer een Tudors-achtig kostuum van gemaakt in rood, blauw en wit. En Mel B zou Scary Spice niet zijn zonder luipaardjes. Weer helemaal in de mode.

Viering van popgeschiedenis

Het stadion wordt één collectief bolwerk van plezier. The Spice Girls pleasen eindeloos en strooien met bedankjes voor hun glorieuze jaren. Geen pretentieus gedoe over huidige carrières, ingewikkelde solo-optredens of nieuw materiaal à la Take That. Het is een bombastische viering van de popgeschiedenis, zoals The Daily Mail al opmerkte. De pittige meiden sluiten af met een videoboodschap, waarin de woorden van een emotionele Mel C weten te raken: “Thank you for making this extremely ordinary person feel extremely special!” Aah.

De enige die mist is Queen Victoria, maar die durft haar promiscue echtgenoot waarschijnlijk niet alleen thuis te laten in ‘Beckhingham Palace’. Van tien miljoen Engelse ponden meer of minder kijkt ze niet op. Inkoppertje.

Swing it, shake it, move it, make it, who do you think you are?

We think we are kids again! Eventjes bestaat er geen hypotheek of MacBook met mailtjes… Terug naar Girl Power in de achterbak. En dat maakt ons toch weer best schattig.

Viva Forever, Spice Girls!

 

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *